Głagolica była alfabetem języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, utworzony przez misjonarza Cyryla w IX.

Alfabet był używany do zapisu języka liturgicznego. Pismo zostało dostosowane do fonetyki słowiańskiego dialektu z rejonu Salonik. Głagolica była pismem fonetycznym, składającym się z 38 liter, jest najbogatszym pismem w ligatury, czyli połączona liter stosowane w celu przyspieszenia pisania (800 ligatur). Używana jest do dziś w liturgii w Serbii i Chorwacji.

Ze względów na krój pisma wyróżniamy głagolicę okrągłą do najważniejszych tekstów religijnych, kanciastą do zapisów religijnych i druku, oraz pochyłą.